Er was eens ...

een tijd waarin mijn bank mij elke week een afschrift stuurde en ik dat ook elke week even controleerde. Die tijd is al enige tijd verleden tijd...

Sinds kort stuurt mijn bank mij helemaal geen afschriften meer, omdat ik internetbankieren heb en controleren... dat doe ik al lang niet meer. Niet omdat ik het niet nodig vind, maar omdat het zo'n gedoe is om van een hele maand ineens zo'n afschrift langs te lopen.

 

Mede daarom stond er al heel lang op mijn todo-list: kostenoverzicht maken. Iets wat ik steeds maar uitstelde, want het is zo confronterend. Nu kijk ik de laatste weken op tv naar Een dubbeltje op z'n kant, een programma waarin mensen met schulden hulp krijgen, en dat stimuleerde mij dan toch eindelijk dat overzicht eens te maken. Niet omdat ik zoveel schulden heb, sterker nog, ik leef in de luxe positie zonder schulden en met een leuk saldo op mijn spaarrekening, maar wel omdat ik ontdekte dat ik ook het antwoord op sommige vragen in het programma schuldig moet blijven. Hoeveel pin ik per maand? Wat kost mijn auto per maand? Dat soort dingen. Dus gisteravond ben ik er dan echt aan begonnen en zonet heb ik het afgemaakt. Alle af- en bijschrijvingen van een heel jaar gedownload en deze verdeeld in categorieën: supermarkt/eten, drogist (incl. kapper enzo), vaste lasten, sparen, giften, hobby/vrije tijd, abonnementen, auto, huisdieren, kleding, klussen/huis, de onmisbare categorie 'overige' en de leuke categorie 'bij'.

Ik heb er wel weer wat van geleerd. Zo ben ik er achter dat ik nog steeds mijn reiskostenvergoeding niet gekregen heb, waarvoor ik de declaratie al zo'n drie maanden geleden gedaan heb. Dinsdag maar eens achteraan. Verder heb ik ontdekt dat mensen die ik iets voorschiet dat ook daadwerkelijk terugbetalen en dat er soms heel gezellige opmerkingen in de omschrijving staan.

Maar zonder gekheid: ik weet nu eindelijk hoeveel ik gemiddeld per maand besteed en dat kan best nuttig zijn. Mijn strategie tot nu toe was namelijk gewoon mijn inkomen binnen laten komen op deze rekening en bijstorten vanaf mijn zakelijke rekening als ik rood dreigde te gaan staan, wat overbleef, stortte ik naar m'n spaarrekening. Op die manier heb je dus geen inzicht in hoeveel je eigenlijk per maand uitgeeft.

Blijft over mijn vraag: is dit normaal? Is het normaal om een ruime 100 Euro per maand aan kleding/schoenen enzo te besteden of moet dat minder? En de beruchte supermarkt, mag ik daar echt 120 Euro per maand kwijt zijn (oke, inclusief af en toe Chinees halen en een beetje vertekend door mijn wandelhobby waarvoor ik met een regelmaat bijpin bij de supermarkt)? Mijn huisdieren daarentegen kosten maar 35 Euro per maand en da's dus inclusief dierenarts. Zulke waardevolle dieren, zo goedkoop. Tja, en de grootste klap zijn natuurlijk de vaste lasten, maar dat wist ik. Ik zou gemakkelijk kunnen besparen op mijn huur bijvoorbeeld. Mijn woningcorporatie wil namelijk 70 Euro per maand hebben voor de stadsverwarming en ze kunnen me niet eens vertellen waarom het ding het niet doet. De laatste tijd sleep ik 's avonds regelmatig mijn dekbed naar de bank, omdat ik het zo koud heb. Er zijn werkzaamheden geweest, maar die zouden klaar moeten zijn en ontluchten (ze leveren niet eens zo'n sleuteltje bij het huis) hielp niks. Ja, hier ga ik morgen weer over bellen... Maar dit wilde ik dus niet vertellen in dit logje en nu heeft mijn geniepige verstand toch weer kans gezien deze frustratie er in te verwerken. Terug naar het onderwerp... en nee, geniepig verstand, het verhaal over de overstap van de ene naar de andere energieleverancier en alle bijbehorende frustratie en het feit dat het na driekwart jaar nog niet geregeld is en dat ze nu zelfs dreigden om je af te sluiten, dat past hier echt niet bij.

 

Ik zal jullie niet gaan vragen hoeveel jullie uitgeven aan categorieën als eten en kleding, hoewel ik dat best graag wil weten...

Wat ik wel durf te vragen: